Overheid schiet tekort in toezicht op arbeidsomstandigheden sekswerkers
Uit een nieuw rapport van het Sekswerk Meld- en Adviespunt (SMAP) van Soa Aids Nederland blijkt dat de overheid tekortschiet in het controleren van de arbeidsomstandigheden van sekswerkers. Volgens de organisatie krijgen exploitanten daardoor te veel macht, wat leidt tot misbruik en onveilige werksituaties.
Sinds eind 2021 kunnen sekswerkers bij het meldpunt terecht met klachten over discriminatie en misstanden bij onder meer politie, banken, zorgverzekeraars en exploitanten. In totaal ontving SMAP de afgelopen vier jaar 444 meldingen. Vorig jaar had 31 procent daarvan betrekking op exploitanten.
Sekswerkers melden onder meer intimidatie, dreiging met ontslag of boetes en het eisen van hoge commissies. Ook zouden sommigen worden gedwongen om zonder condoom te werken of cosmetische ingrepen te ondergaan. Daarnaast wordt vaak melding gemaakt van discriminatie, schending van privacy en gebrek aan toegang tot vergunningen en bankdiensten.
Volgens Iris de Munnik, projectleider van Soa Aids Nederland, speelt de zogenoemde opting-in-regeling hierin een belangrijke rol. Deze regeling moet sekswerkers vrijheid geven als zelfstandige, terwijl exploitanten belasting afdragen. In de praktijk worden de afspraken volgens haar vaak geschonden en ontbreekt effectieve controle door de overheid.
Ook het plan van het kabinet om de minimumleeftijd voor sekswerk te verhogen van 18 naar 21 jaar krijgt kritiek. Volgens De Munnik maakt dit jonge sekswerkers juist kwetsbaarder en vergroot het de kans op onveilig werk buiten het zicht van de overheid.
Woensdag debatteert de Tweede Kamer over mensenhandel en prostitutie. Minister Van Weel van Justitie en Veiligheid heeft laten weten pas na het Kamerdebat inhoudelijk te reageren op de kritiek uit het rapport van SMAP.
