Achter de schermen bij NieuwsHub
Flip komt per ongeluk binnen bij het semi-live televisieprogramma ‘NieuwsHub’ van de publieke omroep. Hij was in Hilversum voor het verrichten van werkzaamheden in het kader van de RI&E, omdat de Raad van Bestuur de tijd daar rijp voor achtte. Flip kent de weg en ritselt zichzelf via de regie-assistente en de floor-manager de studioregie in om getuige te zijn van de uitzending. Hij belooft zijn mond te houden en nérgens aan te zitten. Regisseur Geert Gruishuis heeft geen bezwaar. Nog niet.
(Bij de samenstelling van het onderstaand verslagje heeft Flip handig gebruikgemaakt van het door hem bemachtigde draaiboek. Zijn sfeerschets én het draaiboek worden nu als bijlage toegevoegd aan de RI&E, bij het onderwerp PSA.)
[Promo 2:]
‘Na de reclame onze wekelijkse nieuwsshow over klimaat, politiek, crisis en lifestyle met vandaag aandacht voor een creatieve oplossing voor de CO2-problematiek. En nog veel meer, dus blijf bij ons. Uw presentatoren: François van Blatenburg en Elske Dop.’ [jingle]
[Loeki, Ster, Loeki]
[Leader NieuwsHub, in de laatste huphuphup en pingel snelle pan langs publiek en zoom, via François naar Elske (medium)]
Regisseur Geert via intercom (general talkback, to all): ‘Ja, attentie allemaal. Gewoon volgens draaiboek, niks aangepast; het is een wonder! Start in drie, twee een en gó!’
Elske: ‘Goedenavond allemaal en welkom bij de laatste NieuwsHub van het jaar 2022, waarin te gast in de studio brigadier Oy van de Interregionale Taskforce CO2-aanpak.’
François: ‘Dank je Elske, en tussendoor natuurlijk de wekelijkse crisispeiling, de onverwachte ijspret in ons land gevolgd door het complete instorten van de Pine Island gletsjer, en het afbranden van de grootste loempiafabriek van West-Europa, waarvan we zeer indrukwekkende beelden kunnen tonen. Verder natuurlijk de tussenstand in Oekraïne, een update over de btw-vrijstelling van zonnepanelen en een reportage over mood-swings bij dwangmatige sporters. Maar eerst naar Brigadier Oy van de Interregionale Taskforce CO2-aanpak.
Oy: ‘Korporaal-chef.’
François: ‘Aiaiai. Maar wel Oy dus?’
Oy: ‘Oy is juist, maar het is ‘korporaal-chef’, niet ‘brigadier’. Die rang kent onze organisatie niet.’
Francois: ‘Maar verder klopt de titulatuur? Mag ik wel gewoon meneer zeggen of mag mattie ook? Ik roep maar wat. We hadden afgesproken elkaar te tutoyeren, zeg ik er even bij voor de kijkers, dat u niet denkt dat het altijd zo gaat.’
Oy: ‘Zullen we het hebben over de CO2-problematiek?’
Regie-assistente in oortje François: ‘Káppen, Frans, denk aan de tijd.’
François: ‘Ja, dat ook, maar we beginnen graag correct en als u met ‘uwe voortreffelijkheid’ of ‘doorluchtige hoogheid’ wilt worden aangesproken dan is uw wens ons een gebod, haha.’
Geert in oortje: ‘Autoque lezen en niet ouwehoeren, Frans!’ Met ingedrukte kuchknop in de regieruimte: ‘Waar halen ze in gódsnaam zo’n Janjurk vandaan.’
Presentator, met zijn vinger op zijn oortelefoon: ‘Wacht even, er zit iemand in mijn oor.’
‘Geert in oortje: ‘Ja, en dóór, anders ben je klaar hier. Met je karpatenharses.’
Geert in cam-all: Camera een totaal, twee op Oy. En scherp graag, want ik moet dat smoelwerk zien, ja, bijna, iets closer. Jézus wat een gepenkop. Drie wijd op publiek tweede rij. Niet op die dikke met die gouden tanden, wel dat wijf met dat roze truitje, dus laat maar even staan zo, straks langzaam inzoomen. Tegen de regie-assistente: laat Elske die Oy maar doen.’
Floor manager naar regie: ‘Camera drie even niet beschikbaar.’
Regie: ‘Wanneer heb ik camera drie terug?’
Floor manager: ‘Peter is niet goed geworden denk ik.’
Regie: ‘Los het op. Zet Geesje maar in.’
Vloer naar regie-assistent: ‘Waar zit Geesje?’
Regie-assistente: ‘Die doet toch de wireless of zo? Weet ik veel, nu effe niet, ik ben druk. Heeft Elske haar tekst op papier? De autocue klopt niet meer want Frans maakt er weer een bende van.’
Geert: ‘Vier naar Elske. Tekst Frans is nu voor Elske.’
Floor manager: ‘Drie en vier down.’
Cam twee naar regie: ‘Ik blijf op Oy?’
Geert to all: ‘Muil houden, geen paniek. Eén totaal, twee niet te close op die crisiskop, vijf standby voor Elske halftotaal. En titel aanpassen; chef-korporaal Oy. Of zo. Als twee actual staat in drie twee, kóm maar. Titel! … Titel! Ja, dat was weer de verkeerde; kutzooi. Wel opletten, ja. Beeld ook, want het ziet er niet uit.’
Beeldtechniek terug: ‘Shading van vijf ligt eruit. Drie en vier nog down, wordt aan gewerkt.’
Autocue: ‘Ik krijg de kleuren niet om, sorry. Frans houdt zijn eigen tekst.’
Schakeltechnicus: ‘Ik heb dus één en twee nog?’
Beeld: ‘Ja. Drie, kun je even tilten?’ Tegen geluid: ‘Sorry, verkeerde knopje, was niet voor jou.’
Geluid: ‘Geeft niks, ik luister toch nergens meer naar.’
Geert to all: ‘Bekken dicht, en ik let zelf wel op de monitor. Door met één en twee. Houd maar wijd voor de zekerheid. Steek die titel maar in je reet, we gaan nu afronden.’
Assistente Maartje: ‘Ja, sorry hoor, maar zo klopt er geen ruk meer van het draaiboek.’
Geert: ‘Van jou ook niet. Flikker maar op als het je niet bevalt.’ To all: ‘We droppen de autocue, Elske gaat verder.’ Apart in Elske’s oor: ‘Your turn, bitch, en hou dat stofnest kort.’
Intussen kabbelt het interview met korporaal-chef Oy voort:
Oy ‘… dus daarom hebben we gekozen voor regionale aanpak. Kleinschaligheid voorkomt heel veel nodeloos transport. Woonwijk de Kaasheuvels én recreatiepark de Frietlanden zijn al losgemaakt van het landelijk distributienet en werken in eilandbedrijf met buurtaccu’s op de parkeerplaatsen. Prachtig met een klimopje ertegenaan. Maar we blijven gesynchroniseerd, zodat in noodgevallen direct kan worden teruggevallen op elektrische stroom van elders.’
Elske: ‘Nou, dat wordt me allemaal te technisch, maar het idee van dat geitenparadijs onder de zonnepanelen vind ik heel creatief. Gaat dat wel goed met al die kabels daar?’
Redactie in oortje Elske: ‘Niet over geiten, begin over die bakfietsen!’
Oy: ‘Nou, na enkele incidenten met zeer klimvaardige import-geiten hebben we…’
Elske: ‘Sorry dat ik u onderbreek, maar ik heb nog één vraag voor we helaas alweer naar het volgende onderwerp moeten: wie beheert eigenlijk al die elektrische leenbakfietsen van de Taskforce CO2-aanpak?’
Oy: ‘Dat doe ik tijdelijk zelf.’
Elske: ‘Heel goed. Want we hadden begrepen dat u ze ook voornamelijk zelf gebruikte voor de toeristische verhuur. Ik zeg altijd maar zo: als we meer zelf zouden doen dan zou dat een hele hoop uitstoot schelen. Maar eerlijk gezegd heeft láten doen ook zo zijn voordelen. Hartelijk dank voor uw komst naar de studio. Mag ik een applausje voor brigadier Oy?’
Geert: ‘Camera drie al terug? Ik wil publiek zien; dat dikke wijf gaat helemaal uit haar dak en ik heb alleen een en twee godverdomme. Vijf! Lage rijer voorlangs publiek, nú. En zet er wat licht op, want ik zie geen reet.’
Beeld: ‘Vijf was Geesje en die zit nu op vier. Vier komt daar niet met de kabels.’
Geert: ‘Zég dan dat ik vier weer heb, eikel, waar zit je verstand?’
Licht naar regie: ‘Waar wilde je meer licht op hebben?’
Beeld: ‘Vijf is kapot, vier heb je. Je zou zelf opletten, sorry.’
Geert naar beeld: ‘Jij bent aan de beurt, heikneuter, met je tijdelijke dienstverband. Zet die slomo van het publiek maar voor. Proefstartje? Yep, vanuit still, drie seconden. General noise loopt door, en harder graag. Licht hoeft niet meer. Te laat.’
Geert to all: Instart slomo één, publiek, drie twee een. Vijf, nee VIER, publiek! Shot dondert niet, wel scherp. Mijn kloten liggen ook op het blok, hoor. En attentie harde cut naar vijf, nee VIER. Shitgodverdegodver, wat een klotezooi is dit zeg; zó amateuristisch heb ik het nog niet eerder gezien. Dat ze me hier áltijd met met derdekeus-kneuzen laten werken…’
Assistente neemt over: ‘Twee op Elske en Frans, we gaan naar LiveU loempia’s op uni1. Staat ons retour door?’
Beeld: ‘Nee, dat lijntje is een clip geworden, want de verbinding is naatje. Player twee.’
Frans: ‘Intussen hebben we contact met Zoetermeer, waar Euroa’s grootste loempiafabriek in brand staat. Onze verslaggever Pier Fideldee is ter plekke. Kom er maar in Pier!’
In de regie: ‘Start playout twee in drie twee een en actual!’ ‘Waarom hoor ik Pier niet? Zit er wel geluid bij?’
Geert met alle knoppen ingedrukt: ‘Hebben we nou gerepeteerd of niet?! Stelletje ongelofelijke súkkels. Proefstarten doen we zeker niet meer? Waar is mijn koffie? Ik heb het sodeknetter hélemaal gehad met jullie.’
Op het rood omrande scherm verschijnen beelden van een ruwe zee en afkalvend ijs. ‘Cut!’ klinkt de stem van Geert. ‘Opnieuw vanaf instart, we gaan zonder delay op zender. Twee minuten na nu, Maartje, regel het met de eindregie en neem alles over; ík trek het niet meer.’
Regie-assistente Maartje naar eindregie: ‘Eindregie, Studio 13 out 2 mag je inkiezen, dan heb je ons vóór de EVS. Hard over op mijn que, twee minuut. Iets minder. Zijn we erbij? … Hallo daar! … ECK2 Studio 13, urgent!’
Eindregie naar Studio 13: ‘Ehh… Gerben is net even nasi halen in de kantine, ik zit vast op het andere net, want de automaat ligt eruit. Sorry. Hij roept je wel als hij weer terug is.’
Een minuut en tweeëndertig seconden later wordt het beeld op NPO2 zwart.
Flip kan nog net een laagvliegende koffiemok met het logo van de omroep ontwijken en verlaat zo geruisloos mogelijk de regieruimte. NPO 2 toont de storings-DLS: ‘De verbinding met de studio is verbroken.’
Morgen fijn verder met de RI&E.
(Bij de samenstelling van het onderstaand verslagje heeft Flip handig gebruikgemaakt van het door hem bemachtigde draaiboek. Zijn sfeerschets én het draaiboek worden nu als bijlage toegevoegd aan de RI&E, bij het onderwerp PSA.)
[Promo 2:]
‘Na de reclame onze wekelijkse nieuwsshow over klimaat, politiek, crisis en lifestyle met vandaag aandacht voor een creatieve oplossing voor de CO2-problematiek. En nog veel meer, dus blijf bij ons. Uw presentatoren: François van Blatenburg en Elske Dop.’ [jingle]
[Loeki, Ster, Loeki]
[Leader NieuwsHub, in de laatste huphuphup en pingel snelle pan langs publiek en zoom, via François naar Elske (medium)]
Regisseur Geert via intercom (general talkback, to all): ‘Ja, attentie allemaal. Gewoon volgens draaiboek, niks aangepast; het is een wonder! Start in drie, twee een en gó!’
Elske: ‘Goedenavond allemaal en welkom bij de laatste NieuwsHub van het jaar 2022, waarin te gast in de studio brigadier Oy van de Interregionale Taskforce CO2-aanpak.’
François: ‘Dank je Elske, en tussendoor natuurlijk de wekelijkse crisispeiling, de onverwachte ijspret in ons land gevolgd door het complete instorten van de Pine Island gletsjer, en het afbranden van de grootste loempiafabriek van West-Europa, waarvan we zeer indrukwekkende beelden kunnen tonen. Verder natuurlijk de tussenstand in Oekraïne, een update over de btw-vrijstelling van zonnepanelen en een reportage over mood-swings bij dwangmatige sporters. Maar eerst naar Brigadier Oy van de Interregionale Taskforce CO2-aanpak.
Oy: ‘Korporaal-chef.’
François: ‘Aiaiai. Maar wel Oy dus?’
Oy: ‘Oy is juist, maar het is ‘korporaal-chef’, niet ‘brigadier’. Die rang kent onze organisatie niet.’
Francois: ‘Maar verder klopt de titulatuur? Mag ik wel gewoon meneer zeggen of mag mattie ook? Ik roep maar wat. We hadden afgesproken elkaar te tutoyeren, zeg ik er even bij voor de kijkers, dat u niet denkt dat het altijd zo gaat.’
Oy: ‘Zullen we het hebben over de CO2-problematiek?’
Regie-assistente in oortje François: ‘Káppen, Frans, denk aan de tijd.’
François: ‘Ja, dat ook, maar we beginnen graag correct en als u met ‘uwe voortreffelijkheid’ of ‘doorluchtige hoogheid’ wilt worden aangesproken dan is uw wens ons een gebod, haha.’
Geert in oortje: ‘Autoque lezen en niet ouwehoeren, Frans!’ Met ingedrukte kuchknop in de regieruimte: ‘Waar halen ze in gódsnaam zo’n Janjurk vandaan.’
Presentator, met zijn vinger op zijn oortelefoon: ‘Wacht even, er zit iemand in mijn oor.’
‘Geert in oortje: ‘Ja, en dóór, anders ben je klaar hier. Met je karpatenharses.’
Geert in cam-all: Camera een totaal, twee op Oy. En scherp graag, want ik moet dat smoelwerk zien, ja, bijna, iets closer. Jézus wat een gepenkop. Drie wijd op publiek tweede rij. Niet op die dikke met die gouden tanden, wel dat wijf met dat roze truitje, dus laat maar even staan zo, straks langzaam inzoomen. Tegen de regie-assistente: laat Elske die Oy maar doen.’
Floor manager naar regie: ‘Camera drie even niet beschikbaar.’
Regie: ‘Wanneer heb ik camera drie terug?’
Floor manager: ‘Peter is niet goed geworden denk ik.’
Regie: ‘Los het op. Zet Geesje maar in.’
Vloer naar regie-assistent: ‘Waar zit Geesje?’
Regie-assistente: ‘Die doet toch de wireless of zo? Weet ik veel, nu effe niet, ik ben druk. Heeft Elske haar tekst op papier? De autocue klopt niet meer want Frans maakt er weer een bende van.’
Geert: ‘Vier naar Elske. Tekst Frans is nu voor Elske.’
Floor manager: ‘Drie en vier down.’
Cam twee naar regie: ‘Ik blijf op Oy?’
Geert to all: ‘Muil houden, geen paniek. Eén totaal, twee niet te close op die crisiskop, vijf standby voor Elske halftotaal. En titel aanpassen; chef-korporaal Oy. Of zo. Als twee actual staat in drie twee, kóm maar. Titel! … Titel! Ja, dat was weer de verkeerde; kutzooi. Wel opletten, ja. Beeld ook, want het ziet er niet uit.’
Beeldtechniek terug: ‘Shading van vijf ligt eruit. Drie en vier nog down, wordt aan gewerkt.’
Autocue: ‘Ik krijg de kleuren niet om, sorry. Frans houdt zijn eigen tekst.’
Schakeltechnicus: ‘Ik heb dus één en twee nog?’
Beeld: ‘Ja. Drie, kun je even tilten?’ Tegen geluid: ‘Sorry, verkeerde knopje, was niet voor jou.’
Geluid: ‘Geeft niks, ik luister toch nergens meer naar.’
Geert to all: ‘Bekken dicht, en ik let zelf wel op de monitor. Door met één en twee. Houd maar wijd voor de zekerheid. Steek die titel maar in je reet, we gaan nu afronden.’
Assistente Maartje: ‘Ja, sorry hoor, maar zo klopt er geen ruk meer van het draaiboek.’
Geert: ‘Van jou ook niet. Flikker maar op als het je niet bevalt.’ To all: ‘We droppen de autocue, Elske gaat verder.’ Apart in Elske’s oor: ‘Your turn, bitch, en hou dat stofnest kort.’
Intussen kabbelt het interview met korporaal-chef Oy voort:
Oy ‘… dus daarom hebben we gekozen voor regionale aanpak. Kleinschaligheid voorkomt heel veel nodeloos transport. Woonwijk de Kaasheuvels én recreatiepark de Frietlanden zijn al losgemaakt van het landelijk distributienet en werken in eilandbedrijf met buurtaccu’s op de parkeerplaatsen. Prachtig met een klimopje ertegenaan. Maar we blijven gesynchroniseerd, zodat in noodgevallen direct kan worden teruggevallen op elektrische stroom van elders.’
Elske: ‘Nou, dat wordt me allemaal te technisch, maar het idee van dat geitenparadijs onder de zonnepanelen vind ik heel creatief. Gaat dat wel goed met al die kabels daar?’
Redactie in oortje Elske: ‘Niet over geiten, begin over die bakfietsen!’
Oy: ‘Nou, na enkele incidenten met zeer klimvaardige import-geiten hebben we…’
Elske: ‘Sorry dat ik u onderbreek, maar ik heb nog één vraag voor we helaas alweer naar het volgende onderwerp moeten: wie beheert eigenlijk al die elektrische leenbakfietsen van de Taskforce CO2-aanpak?’
Oy: ‘Dat doe ik tijdelijk zelf.’
Elske: ‘Heel goed. Want we hadden begrepen dat u ze ook voornamelijk zelf gebruikte voor de toeristische verhuur. Ik zeg altijd maar zo: als we meer zelf zouden doen dan zou dat een hele hoop uitstoot schelen. Maar eerlijk gezegd heeft láten doen ook zo zijn voordelen. Hartelijk dank voor uw komst naar de studio. Mag ik een applausje voor brigadier Oy?’
Geert: ‘Camera drie al terug? Ik wil publiek zien; dat dikke wijf gaat helemaal uit haar dak en ik heb alleen een en twee godverdomme. Vijf! Lage rijer voorlangs publiek, nú. En zet er wat licht op, want ik zie geen reet.’
Beeld: ‘Vijf was Geesje en die zit nu op vier. Vier komt daar niet met de kabels.’
Geert: ‘Zég dan dat ik vier weer heb, eikel, waar zit je verstand?’
Licht naar regie: ‘Waar wilde je meer licht op hebben?’
Beeld: ‘Vijf is kapot, vier heb je. Je zou zelf opletten, sorry.’
Geert naar beeld: ‘Jij bent aan de beurt, heikneuter, met je tijdelijke dienstverband. Zet die slomo van het publiek maar voor. Proefstartje? Yep, vanuit still, drie seconden. General noise loopt door, en harder graag. Licht hoeft niet meer. Te laat.’
Geert to all: Instart slomo één, publiek, drie twee een. Vijf, nee VIER, publiek! Shot dondert niet, wel scherp. Mijn kloten liggen ook op het blok, hoor. En attentie harde cut naar vijf, nee VIER. Shitgodverdegodver, wat een klotezooi is dit zeg; zó amateuristisch heb ik het nog niet eerder gezien. Dat ze me hier áltijd met met derdekeus-kneuzen laten werken…’
Assistente neemt over: ‘Twee op Elske en Frans, we gaan naar LiveU loempia’s op uni1. Staat ons retour door?’
Beeld: ‘Nee, dat lijntje is een clip geworden, want de verbinding is naatje. Player twee.’
Frans: ‘Intussen hebben we contact met Zoetermeer, waar Euroa’s grootste loempiafabriek in brand staat. Onze verslaggever Pier Fideldee is ter plekke. Kom er maar in Pier!’
In de regie: ‘Start playout twee in drie twee een en actual!’ ‘Waarom hoor ik Pier niet? Zit er wel geluid bij?’
Geert met alle knoppen ingedrukt: ‘Hebben we nou gerepeteerd of niet?! Stelletje ongelofelijke súkkels. Proefstarten doen we zeker niet meer? Waar is mijn koffie? Ik heb het sodeknetter hélemaal gehad met jullie.’
Op het rood omrande scherm verschijnen beelden van een ruwe zee en afkalvend ijs. ‘Cut!’ klinkt de stem van Geert. ‘Opnieuw vanaf instart, we gaan zonder delay op zender. Twee minuten na nu, Maartje, regel het met de eindregie en neem alles over; ík trek het niet meer.’
Regie-assistente Maartje naar eindregie: ‘Eindregie, Studio 13 out 2 mag je inkiezen, dan heb je ons vóór de EVS. Hard over op mijn que, twee minuut. Iets minder. Zijn we erbij? … Hallo daar! … ECK2 Studio 13, urgent!’
Eindregie naar Studio 13: ‘Ehh… Gerben is net even nasi halen in de kantine, ik zit vast op het andere net, want de automaat ligt eruit. Sorry. Hij roept je wel als hij weer terug is.’
Een minuut en tweeëndertig seconden later wordt het beeld op NPO2 zwart.
Flip kan nog net een laagvliegende koffiemok met het logo van de omroep ontwijken en verlaat zo geruisloos mogelijk de regieruimte. NPO 2 toont de storings-DLS: ‘De verbinding met de studio is verbroken.’
Morgen fijn verder met de RI&E.
