(bouwkunde, constructieve veiligheid)
Het in de bekisting op (trek)spanning brengen van de stalen lengtewapening van gewapend betonnen elementen vóór het storten en uitharden van het beton.
In betonnen constructies en bouwelementen worden drukkrachten opgenomen door het beton zelf. Omdat beton weinig trekkracht kan weerstaan moet een wapening van bijvoorbeeld stalen draden, staven of strengen die trekkracht opnemen. Trekkrachten ontstaan bij buiging (van een ligger) aan de buitenzijde van de kromming, dus daar zal de wapening worden uitgerekt. Omdat staal enigszins rekt onder last, kan het betoncomposiet scheuren voordat de trekspanning in evenwicht is met de belasting. Dergelijke scheurvorming kan bezwaarlijk zijn als daardoor de wapening aan de lucht (en water of zelfs pekel) wordt blootgesteld en gaat roesten.
Lange, op de uiteinden ondersteunde liggers (van een overspanning zoals een brug) worden onder invloed van hun eigen gewicht en dat van de extra gebruiksbelasting aan de bovenzijde samengedrukt en aan de onderzijde uitgerekt. Waar trekkrachten optreden zitten in de regel de meeste voorgespannen wapeningsstaven.
Voorspanning voorkomt scheuren onder treklast en maakt gewapend beton beter bestand tegen voorziene belasting.
Zie betonrot.
