(
Chemie, (wegen)bouw)
Teerachtig, bij verwarming stroperig tot kneedbaar restproduct van de
destillatie van aardolie. De zwaarste fractie (met het hoogste smelt- en kookpunt), die doorgans onderin een destillatiekolom overblijft en warmvloeibaar wordt afgetapt. Gebruikt als wegverharding (als (hoofd)bestanddeel van
asfalt), als dakbedekking of vloerafwerking.
Bitumenproducten of erin aanwezige oplosmiddelen kunnen irriterend zijn voor de huid en de luchtwegen en (vooral als er
PAK's in aanwezig zijn) kankerverwekkend. N.b: PAK's worden vooral aangetroffen in koolteer, een steenkoolproduct dat voor 1990 nog werd verwerkt in asfalt, maar tegenwoordig alleen in bijzondere gevallen wordt toegepast (bijvoorbeeld kerosinebestendige verharding op vliegvelden).
Advies: blijf uit bitumenrook (let op windrichting), verwarm niet tot hogere temperaturen dan noodzakelijk voor de verwerking en voorkom huidcontact.
