(wetenschap,
ICT)
Kunstmatige intelligentie. Het namaken van de menselijke intelligentie met behulp van machines, die daarmee niet slechts voorgeprogrammeerde opdrachten uitvoeren, maar zelf op grond van hun (beperkte) waarnemingen of 'input' hun
algoritmen aanpassen.
De definitie volgens de Europese
AI-
verordening (die in 2026 van kracht zal zijn) luidt:
'AI-systeem': een machinegebaseerd systeem dat is ontworpen om met verschillende niveaus van autonomie te functioneren en dat na de implementatie een aanpassingsvermogen kan vertonen, en dat, voor expliciete of impliciete doelstellingen, uit de input die het ontvangt afleidt hoe outputs zoals deze kunnen worden gegenereerd; als voorspellingen, inhoud, aanbevelingen of beslissingen die fysieke of virtuele omgevingen kunnen beïnvloeden.
Definitie van Kaplan en Haenlein (2018): het
vermogen van een systeem om externe gegevens correct te interpreteren, om te leren van deze gegevens, en om deze lessen te gebruiken om specifieke doelen en taken te verwezenlijken via flexibele aanpassing.
Het streven om computers zelflerend en (liefst binnen door 'onze' morele overtuigingen ingegeven kaders) zelfsturend te maken wordt door velen gezien als heilzaam en veelbelovend, terwijl er ook een grote groep mensen is die AI beschouwt als een bedreiging van de menselijke superioriteit en zelfs van onze
veiligheid. Hun zorg is dat een zelflerend systeem niet te stoppen zou zijn en een eigen doel gaat nastreven dat door de makers (of gebruikers) niet wordt gedeeld en niet kon worden voorzien.
AI brengt vele mogelijkheden maar stelt gebruikers en 'belanghebbenden' ook voor enorme problemen op het gebied van intellectueel eigendom, aansprakelijkheid, auteursrecht, het al dan niet ontstaan en herkennen van 'alternatieve waarheden' en de onherroepelijke wisselwerking met de maatschappij.
Zie ook
Turing test.
