(Arbeidsrecht, P&O)
(Individuele) overeenkomst tussen werknemer en werkgever over de arbeidsvoorwaarden. Werkovereenkomst. Gaat over primaire en (eventueel) secundaire arbeidsvoorwaarden.
Definitie in het Burgerlijk Wetboek: overeenkomst waarbij de ene partij, de werknemer, zich verbindt in dienst van de andere partij, de werkgever, tegen loon gedurende zekere tijd
arbeid te verrichten.
Als een sollicitant in loondienst treedt bij een werkgever, komt er een arbeidsovereenkomst tot stand. Beschreven in artikel 7:610 van het Burgerlijk Wetboek.
