NPO radio 1 is mijn favoriete zender ter maskering van mijn tinnitus. De onvermoeibare en humverscheurende piep is paradoxaal genoeg veroorzaakt door het luisteren naar luid geleuter via mijn gehoorbescherming met radio-ontvanger en de commando’s van mijn superieuren (en een beetje door een elektronische marterverschrikker). Desondanks blijft onze nationale nieuws- en sportzender een belangrijke inspiratiebron, en dat niet slechts op mijn elektronische oorkappen tijdens het kettingzagen zonder diploma.

Twintig minuten volstaat. Kruisresistentie voor schimmels, het zelfontbrandingsrisico van elektrische rolstoelen en/of hun betreurde inzittenden, idem van scholen en AZC’s, het gekreun van Natasja Gibbs en het achterhalen van de geheime positie van Zr.Ms. Evertsen met een per post verstuurde BlueTooth-tracker van vijf euro bij de Action denderen door mijn gehoorgangen. Op twee penlights (ook van de Action) overstemt het zorgelijke én zorgwekkende geleuter moeiteloos de gevoelsmatige tachtig dB(A) van mijn eentonige gezelschap. Heerlijk.

AI-geletterdheid past ook nog in het tijdslot: zestig procent van de werknemers met bullshitbanen maakt zich zorgen over het verdampen van hun nering als gevolg van AI. De andere helft is voldoende digitaal geletterd om zich als human in the loop wurmen, als AI-fluisteraar, -adviseur en -goeroe, want dat schijnt de meest profijtelijke overlevingsstrategie te zijn in het opkomende digitale drijfzand. Opdat u het weet, voor het moment dat uw deskundigheid door een chatbot omver wordt geblazen.

Als veiligheidsconifeer bevind ik me aan de rand van het naaldbos. Ruim buiten de gevarenzone. Ik ben geen vertaler of callcentermedewerker, bovengemiddeld ongeletterd en ik volg geen routines anders dan die van het tandenpoetsen. Die laatste kortcyclische werkzaamheid kost me met het ouder worden steeds minder tijd wegens de uitval van immer meer functionele elementen in mijn gebit. AI verandert daar geen sikkepit aan, terwijl mijn tandarts onvermoeibaar de natuurwetten bestrijdt met gereedschappen met overzichtelijke werkingsprincipes. Hij slijpt en boort goed nat en sinds corona met mondkap én gelaatsscherm, dus heeft niets te vrezen van blootstelling aan het fijnstof en de zware metalen in het amalgaam waaruit mijn gebit tegenwoordig bestaat. Het meeste heeft hij ooit zelf geboetseerd en hij ruimt nu zijn eigen sculpturen op, om ze te vervangen door degelijk kunsthars met glasgruis, wat veel beter schijnt te zijn voor mijn zenuwen (#niet deskundig/geen diploma). In zijn ligstoel ben ik niet onderworpen aan de Arbowet maar aan allerlei patiëntveiligheidsregels, die dan weer eensklaps omslaan in de Wegenverkeerswet als ik net buiten de glazen schuifdeuren van mijn fiets word gereden door een DHL-projectiel dat met spoed tandprothetische materialen komt afleveren. Zo houdt de economie zichzelf lekker gaande. Drill baby drill, sprak de tandarts tot de breinloze, die dat een buitengewoon goed idee vond.

Enfin. Geen enkele AI is zó ongestructureerd creatief als ik en mijn tandarts. AI heeft dan ook geen tinnitus en geen gebitsproblemen en ontbeert daardoor twee belangrijke inspiratiebronnen. Daarom is AI stukken beter te volgen dan mijn geweldig associatieve brein, gesteund door slechthorendheid en rotte kiezen. Een associatief brein is tegenwoordig een enorme aanbeveling op de arbeids- en de huwelijksmarkt (net als de afwezigheid van een brein, want daarmee ben je zomaar president van de Verenigde Staten).

De deskundige op het gebied van misinformatie die ook nog in die twintig minuten NPO Radio1 leegliep houdt een pleidooi voor de hashtag ‘niet deskundig/geen diploma’ bij alle berichten van influencers die niet te verifiëren zijn of mogelijke onwaarheden bevatten. Bij gebrek aan definitie van waarheid, onduidelijkheid over het beroep ‘influencer’ en van consensus over de noodzakelijke deskundigheid als het gaat om misinformatie heeft zij zelf preventief de hashtag ‘niet deskundig/geen diploma’ geplaatst bij al haar publicaties. Chapeau! Eindelijk weten we waar we aan toe zijn. Disclaimer: Flip de Reede is uitsluitend deskundig op het gebied van scherts. Dat is aantoonbaar middels een certificaat van carnavalsvereniging De Dramkloot’n én een uniek getuigschrift van het Ministerie van SZW*.

* Na mijn voorlaatste column over het afschalen van arbobeleid wegens de economische impact van de ongeregeldheden in de wereld (dat na weging van inkomende ambtelijke bezwaren al op 2 april moest worden verwijderd van ons nieuwsplatform) beschik ik over beide. Gelukkig zijn er deskundigen mét diploma die bij lezing van schertsnieuws op 1 april de werkende gemeenschap behoeden voor het schrappen van al hun arboregels, voor triomfantelijke checklistverbrandingen en massaontslag van risicoprofessionals. Daar komen we met ons allen op de valreep mee weg. Near miss. Poehpoeh. Vreemd genoeg heeft het Ministerie van EZK zich nog niet gemeld, maar het schrappen van milieu- en duurzaamheidsdoelstellingen als er een scheet dwarszit blijkt géén 1-aprilgrap.

Robert Vriezen van de ANWB knerpt met zijn diepe kraakstem mijn tinnitus nog even prettig naar de achtergrond. Nog een paar wegafsluitingen erbij en de brandstofprijzen zijn geen enkel probleem meer, net zoals alle arbozaken in de petrochemie in één klap zullen zijn verdampt na nog een paar afsluitingen à la Hormuz. De arbeidshygiënische strategie pleit voor bronaanpak, dus er moet met spoed snelhardend beton in alle boorputten en van de laatste olie maken we dan nog snel een heleboel condooms. # niet deskundig/geen diploma, maar wel proactief, effectief en oplossingsgericht. En bijna dood. Voorwaar een aanbeveling.