Beste Flip,

Hier alles goed. We missen je. Groenhart doet zijn milieubehoeften in jouw hok, want Citrix ligt eruit en onze IT’er werkt thuis. Hoe dat kan weet ik ook niet, maar er is in elk geval nergens plek meer en ze komen de hele tijd vragen of ze hier kunnen zitten met hun laptop. Maar ze zijn snel weer weg want ik heb hier geen wifi. Gelukkig heb ik maar één kabel, of er moet nog wat achter de ficus liggen. En die wifi komt er ook niet, voordat je daar weer over begint. Je weet dat mijn lijf al die straling niet verdraagt. Sorry, ik zit te zeuren. Jij bent er erger aan toe.

Laat me je eerst een spoedig herstel toewensen, voor zover dat mogelijk is. Dat je een beetje dom bezig was hoef ik je niet te vertellen. Met die afgekeurde lawinepijlen van Tinus. Je kunt hem maar beter in z’n uppie zijn sjekkies laten roken in het fietsenhok; dat is sowieso beter voor je gezondheid. Er moet trouwens wel een nieuw dakje op ons fietsenhok, want Tinus heeft het vanuit zijn verantwoordelijkheid als preventiemedewerker verwijderd met de rest van zijn vuurwerk. Dat was zo’n beetje alles wat jij niet van hem hebt gekocht, dus het was in één klap klaar. Ik had hem al minstens drie keer voorbij zien rijden met grote dozen in  het mandje van zijn scootmobiel. Dit jaar zou hij het toch niet meer kwijtraken en hij had met de lasserij gewed dat hij in januari uitverkocht zou zijn. Nou, dat is gelukt hoor, en Scheurwater is eindelijk van het asbestdak af, al ligt de helft ervan nu op de bodem van het Retediep.

Je wilt niet weten wat het opruimen na de klap nog gekost heeft. Ik wel, want ik heb de tarieven van de Asbestgigant bestudeerd en Scheurwater heeft er geen stuiver krediet. Ook via de Rotary viel er niks te regelen. Als de brandweer uitrukt weet de gemeente er meteen ook van. De Koeschuddersveldbode had binnen het uur al foto’s van de ravage op de website gezet. Die heeft Scheurwater meteen laten verwijderen (ik hoorde hem hier helemaal bellen) maar toen was het al te laat.
Zodoende liepen er in jouw vakantie in de wijde omtrek van Ons Bedrijf allemaal mannetjes in maanpakken met kleine stofzuigertjes. Er ligt geen peukje meer op het terrein en de lasserij heeft flink kunnen luchten, want ze hadden geen ramen meer. Daardoor lag er wel asbest tussen alle machines, maar daar zitten ze niet mee. Op de plaats van ons MVO-fietsenhok staan alleen nog een paar betonnen palen en één afgebrande elektrische fiets die de Asbestgigant weigerde op te ruimen; hij mocht onder geen beding in hun asbestcontainer. Een beetje breed ontzorgen kan blijkbaar niet voor dat geld, dus nu moet hij maar in de frikandellenbak van de lasserij. Het was ook nog míjn fiets, maar ik krijg een andere van Scheurwater. Eindelijk wat begrip voor alle ellende waar ik hier de hele dag mee word geconfronteerd.

Dat je Scheurwater vlak voor oud en nieuw nog even naar me toe hebt gestuurd viel me wat rauw op mijn dak. Weet ik veel wat hij plotseling moest met die Just Culture van hem? Dat gaat de OR dus mooi niet voor hem uitrollen. Hij denkt zeker dat wij te koop zijn. Nou, voor nog geen tien elektrische fietsen. Komt hier een beetje briesend binnen stampen, in twee minuten de hele biobalans in mijn werkruimte verstoord, en dat vlak voor mijn vakantie. De ficus uit de vergaderzaal had alweer vier blaadjes en nu nog maar één, zó’n slechte aura heeft die man. Hij vormt de grootste bedreiging voor onze toekomst en het ergste is dat hij er niks aan wil doen. Scheurwater is van top tot teen vergiftigd door de Rotary en door zijn geld. In plaats van die dikke portemonnee van hem en die geheime telefoon waar hij zijn vunzige afspraakjes mee maakt zou hij een van mijn kristallen in zijn broekzak moeten doen. En eens wat gezonder moeten eten. Een beetje uitgebalanceerde biologische dingen in dat lijf in plaats van al dat varkensvlees met vette saus. Daar krijgt een mens K van. En last van winderigheid.

Ik denk dat Ons Bedrijf zeker een cultuuromslag kan gebruiken, maar wel een in een andere richting dan jullie Just Culture. Wat dat precies inhoudt die 'alleen cultuur' mag je me wel eens komen uitleggen, als je je veiligheidsschoenen met stalen neuzen maar uitdoet voor je mijn kantoor binnenkomt. Die verstoren de magnetische velden en ik heb ook gelezen dat je niet aardt via kunstrubberen zolen. Nee, wijsneus, dat zetten ze niet in je CE-bijsluiter, maar ik heb er een speciaal meetapparaatje voor. Je mag het lenen, net als de pendel, want volgens mij staat jouw bureau precies op een foute aardstraal en dan zit je de hele tijd tegen je eigen veld in te werken. Daar word je heel ziek van. Ik heb het mijne gedraaid en voelde me meteen veel beter, ook al zit ik nu eigenlijk op de beste plek voor de ficus. Die wifi kun je beter ook uitzetten, net als je mobieltje (ik stuur je nog wel een leerzaam linkje over elektrosmog). En met Kerstmis heb ik van Gré (jeweetwel, die heb je nog gesproken bij het afscheid van Lammie) een lamawollen gezondheidskleed gekregen voor onder mijn bureau. Héérlijk om met je blote tenen in het lamahaar te kroelen.

Er moet me nog iets van het hart: iedereen hier weet van je feuilleton. Hoe je de draak steekt met ons allemaal, ook al heb je hier en daar wat namen veranderd (en je soms vergist waardoor iedereen weet dat ik Marije ben). Weet wel dat je vooral jezelf beetneemt. Met je Marije-van-de-OR. En je Lief-en-leedpot. Ik doe hier in mijn eentje wél de héle boekhouding van Ons Bedrijf, behalve dan het stukje dat Scheurwater geheim probeert te houden. Het stukje waar jij volgens mij ook meer van weet dan goed voor je zou zijn. Maar wees eerlijk: zo slecht hebben we het nog niet en om op onze leeftijd nog ergens anders aan de bak te komen zal niet meevallen. We moeten er gewoon het beste van maken. En jij moet oppassen.

Het zou wel helpen als jullie je eens wat meer openstelden voor de natuur en eens probeerden in harmonie met jezelf en jullie naasten te leven. Ik weet dat jij geen boomknuffelaar bent, maar een Reiki-workshop, een Biodanza-les of een natuurwandeling met het hele bedrijf zou toch geweldig zijn? Gewoon met onze blote voeten in het natte gras van het Koeschuddersveld met z’n allen in een kring elkaars handen vasthouden en onze energie laten stromen. Doen we daarna een biologische bosvruchtenlimonade bij De Harige Boomstam. Dat snackpaleis ken je wel, want ik heb net jouw hele stapel declaraties moeten inboeken. Voor je patatjes oorlog met harige ballen tijdens je ‘werkbesprekingen’. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen: als je eenmaal ervaren hebt wat voor kracht er in de natuur schuilt dan word je vanzelf heel nederig. Ons Bedrijf zal opbloeien van nieuwe creativiteit en vitaliteit. Er is meer onder de zon dan bonnetjes, checklisten en veiligheidstheorietjes. Er zijn machten bóven jezelf en zéker boven Sjef Scheurwater.

Dat je me als BHV’er hebt geschrapt was een teleurstelling die wel onverwacht kwam. Ik weet dat Ons Bedrijf een adequate BHV-organisatie moet hebben en dat ik mijn nascholing wat heb veronachtzaamd. Aan de andere kant: de wet zegt niks over wat ‘adequaat’ precies betekent (dan zou klankschaaltherapie namelijk wel verplicht zijn) . Ik heb thuis met Gré regelmatig geoefend met de Heimlich-manouvre en de stabiele zijligging. Laatst zelfs ‘voor het eggie’ toen ze zich verslikte in de adukiboontjesquiche. Die had ik gebakken voor ons dertigjarig samenzijn. Zonder mijn BHV-vaardigheden zou het ons laatste jaar geweest zijn. En ik zou niet weten wat ik zonder Gré moest beginnen.

Dat je meteen de verbandtrommel uit mijn kantoor hebt meegenomen omdat ik die toch niet meer nodig zou hebben vond ik wel pijnlijk. Als je hem maar niet in de lasserij ophangt. Vooruitlopend op de wet had ik er namelijk net wat flacons met etherische oliën aan toegevoegd en een setje heel dure handgegoten Tibetaanse klankschalen. Die werken geweldig bij psychotrauma’s. Niet dat het onze BHV’ers opvalt, maar in Ons Bedrijf zit veel te veel stress en spanning. Dat komt ook door de kleuren die we gebruiken. Het oranje van de hypocrisie overheerst in de lasserij, dus daar zouden we met wat mauve en roze de kwetsbaarheid en gevoeligheid kunnen stimuleren. En zachtblauw in jouw kantoor zou je idealisme en je oprechtheid kunnen aanwakkeren, want dat is de laatste tijd tamelijk weggezakt. Neem dat maar aan van een wijze oude vrouw. Maar zelfs jij, nota bene veiligheidskundige én vertrouwenspersoon, snapt weinig van de psychologie van kleur. Al dat bruin zorgt voor ongevoeligheid en grijs voor passiviteit. Gewoon wit, de kleur van de liefde, zou al een hoop oplossen. En bovendien kun je dan ook je bril en de sleutels van je archiefkast beter terugvinden. Jammer dat wit zo smetgevoelig is en jij zo’n smeerkees.

Om nog even op mijn verbandtrommel terug te komen: ik vond een van de mijn klankschalen terug met daarin de afgebroken tanden van de stagiair van de lasserij, en een andere vol peuken op het trapje bij ons voormalige fietsenhok. En doe maar niet net of je neus bloedt, Flip. Als hoofd BHV mag jij je best eens verdiepen in de wetenschap rond effectieve geneeskunst: dan zou je weten dat klankschalen niet gemaakt zijn om vieze verbandjes en afgezaagde vingers in te stoppen, laat staan dat je ze gebruikt als asbak. Anders wil ik ze terug; het zijn namelijk gewijde voorwerpen.

Flip, het spijt me dat ik me gedwongen voel om mijn hart te luchten en jou en je naasten af te vallen, maar ik zie Ons Bedrijf onder jullie leiding afkoersen op de afgrond. Luister eerst eens naar je innerlijke zelf. Daar heb je nog wel even de tijd voor zolang Citrix eruit ligt en Kreunhard in je hok zit. Oeps. Ik schreef per ongeluk Kreunhard. Dat krijg je nou van dat gedoe van jullie met die leuk bedoelde bijnamen. Een beetje respect zou je sieren.

Morgen doe ik mijn lief-en-leedrondje dat ik intern heb uitgebreid met Knijtijzer. Jij staat ook op de lijst en ik zal een podcast voor je meenemen. Hopelijk kun je daarmee overweg, anders probeer ik het verhaal nog op een cassettebandje te zetten. Ik heb de walkman uit ons kerstpakket van 1989 nog, en jij gooit ook nooit iets weg, dus met een paar nieuwe batterijen moet het lukken. Ik wens je een verlicht en harmonieus 2020. Ga in je kracht staan. Die piep in je oor krijg ik er met mijn klankschalen wel uit. Niet vergeten: de weg van begrip is vele malen excellenter dan het pad van handeling. Dat zegt Krishna zelf, dus ook voor jou is er nog hoop. Als je de sleutel van geluk en harmonie hebt gevonden kun je je volgende maand misschien eens van een wat positievere kant laten zien.

Marije Aquamarijn
(ongewijzigd doorgestuurd door Flip de Reede)